Korte samenvatting:
De vrijgezelle Arnoud is een tevreden man, tot op een dag Dani op de stoep staat met een vreemde vraag. Dani verdwijnt net zo snel als ze gekomen is, maar Arnoud blijft terugdenken aan die paar mooie dagen die hij drie jaar geleden met haar doorbracht. Met haar had hij een relatie wel aangedurfd. Wanneer hij haar onverwacht tegenkomt als hij kerstcadeautjes koopt, zet hij alles op alles om het contact met haar te herstellen. Dan krijgt hij een brief van haar.
Fragment:
De deurbel ging op precies het juiste moment. Alice, de vrouw die er alles aan deed om het liefst nog voor de kerst gepromoveerd te worden tot zijn vriendin, hing al bijna twintig minuten aan de telefoon. Arnoud hield haar systematisch op afstand, maar het kostte hem steeds meer moeite om haar duidelijk te maken dat hij geen trek had in een vaste relatie met haar.
‘Sorry, Alice,’ onderbrak hij haar, ‘er staat iemand voor de deur.’
Het dringende gebel weerklonk nogmaals.
‘Nou en? Je hoeft niet open te doen, dit gesprek is belangrijk, Noud. Of verwacht je soms iemand?’
Arnoud lachte om haar achterdocht.
‘Maakt dat wat uit dan? Wat mij betreft is alles duidelijk, maar als je er behoefte aan hebt, dan praten we later wel verder.’
Zonder haar reactie af te wachten verbrak hij de verbinding om te kijken wie er aan de deur was.
‘Rustig maar, waar is de brand?’ mopperde hij binnensmonds en trok de deur open.
Verstoord keek hij naar de vrouw die haar hand terugtrok van de bel en een stap achteruit zette. Ze was klein van stuk en moest naar hem opkijken om zijn blik te vangen. Twee grote, bruine ogen keken hem schichtig aan en een gevoel van herkenning overviel hem.
‘Arnoud Koppens?’
Haar stem klonk benepen. Arnoud knikte als antwoord terwijl zijn geheugen hem razendsnel een herinnering toonde.
‘Hé, lekker ding! Wat denk je ervan? Zullen we samen verder feesten?’
Het was warm en druk in feestcafé de Après Skihut, waar tachtig procent van de gasten uitbundig bewoog op de veel te kleine dansvloer. Het zwartharige elfje had al een tijdje zijn aandacht weten te trekken. Haar verhitte gezicht glansde in het felle licht, dat van haar ogen smeulende kolen maakte. Hij wilde niets liever dan zich aan ze branden. Ze droeg een strakke broek van glimmende stof met erboven een topje dat haar buik onbedekt liet en haar stevige borsten zeer appetijtelijk liet uitkomen. Nou en of hij samen met haar verder wilde feesten!
‘Dani?’
‘Sorry, Alice,’ onderbrak hij haar, ‘er staat iemand voor de deur.’
Het dringende gebel weerklonk nogmaals.
‘Nou en? Je hoeft niet open te doen, dit gesprek is belangrijk, Noud. Of verwacht je soms iemand?’
Arnoud lachte om haar achterdocht.
‘Maakt dat wat uit dan? Wat mij betreft is alles duidelijk, maar als je er behoefte aan hebt, dan praten we later wel verder.’
Zonder haar reactie af te wachten verbrak hij de verbinding om te kijken wie er aan de deur was.
‘Rustig maar, waar is de brand?’ mopperde hij binnensmonds en trok de deur open.
Verstoord keek hij naar de vrouw die haar hand terugtrok van de bel en een stap achteruit zette. Ze was klein van stuk en moest naar hem opkijken om zijn blik te vangen. Twee grote, bruine ogen keken hem schichtig aan en een gevoel van herkenning overviel hem.
‘Arnoud Koppens?’
Haar stem klonk benepen. Arnoud knikte als antwoord terwijl zijn geheugen hem razendsnel een herinnering toonde.
‘Hé, lekker ding! Wat denk je ervan? Zullen we samen verder feesten?’
Het was warm en druk in feestcafé de Après Skihut, waar tachtig procent van de gasten uitbundig bewoog op de veel te kleine dansvloer. Het zwartharige elfje had al een tijdje zijn aandacht weten te trekken. Haar verhitte gezicht glansde in het felle licht, dat van haar ogen smeulende kolen maakte. Hij wilde niets liever dan zich aan ze branden. Ze droeg een strakke broek van glimmende stof met erboven een topje dat haar buik onbedekt liet en haar stevige borsten zeer appetijtelijk liet uitkomen. Nou en of hij samen met haar verder wilde feesten!
‘Dani?’
