Parelz

Als de bestemming van het jaarlijkse bedrijfsuitje bekend wordt gemaakt, beseft Tanja dat het voor haar geen ontspannen dagje uit zal worden. Haar angst wordt bewaarheid als ze in een grottenstelsel geconfronteerd wordt met de schaduwen uit een verleden dat ze juist wilde ontvluchten. Het is echter de vraag of de stilte haar ook rust zal geven.

Het idee is zowel afschrikwekkend als angstig. Het roept herinneringen op die ze diep heeft weggestopt. Ondanks haar weerzin tegen het voorstel voor het bedrijfsuitje, durft Tanja niet te protesteren. De gezichten van haar collega’s lichten stuk voor stuk op, enthousiasme blinkt in hun ogen. Zij lijkt de enige die de sensatie schuwt en liever de rust en ontspanning zoekt.
‘Prima, voorstel aangenomen.’
Voldaan kijkt de dikbuikige fotograaf Jacques de kring rond. Even haken zijn ogen in de hare, voordat ze hun tocht langs de rest van de collega’s vervolgen.
Zak, noemt ze hem altijd in gedachten, maar ze zal dit nooit uitspreken. Ze heeft geleerd nooit haar diepste gedachten te delen met de mensen om zich heen. Te vaak haar kop gestoten. En erger.